نرده های سنگی چیست؟

نرده های سنگی امکانات ایمنی ساخته شده از سنگ طبیعی هستند که عملکردهای حفاظتی را با ارزش زیبایی شناسی ترکیب می کنند. اولین شکل آنها را می توان به پایه های ظروف آیینی در سلسله ژو ردیابی کرد. نرده های خوابیده در سلسله هان پدیدار شد و نرده های سنگی به تدریج در دوران سلسله های یوان، مینگ و چینگ رواج یافت. مواد متداول عبارتند از گرانیت، سنگ آبی و مرمر، و همچنین ماسه سنگ و سفید دانه برف (یشم سفید چمن). خواص سنگ های مختلف بر اساس سناریوی استفاده انتخاب می شوند. به عنوان مثال، گرانیت اغلب برای پل های فضای باز استفاده می شود، در حالی که سنگ آبی برای ساختمان های قدیمی ترجیح داده می شود.

به عنوان یک تاسیسات ایمنی، نرده‌های سنگی از طریق اجزایی مانند ستون‌ها، بلوک‌ها، سر ستون‌ها، صفحات پایه و پانل‌های نرده، حفاظت فیزیکی را ایجاد می‌کنند و به طور موثر از سقوط عابران پیاده و انحراف وسایل نقلیه جلوگیری می‌کنند. ارتفاع نرده ها (100-120 سانتی متر) و فاصله فضای باز (کمتر یا مساوی 12 سانتی متر) هر دو با استانداردهای ارگونومیک مطابقت دارند.